بزرگترین خطری که جمهوری اسلامی را تهدید می کند چیست؟ فتنه گران ، جریان انحرافی ، عدم وحدت اصولگرایان ، حضور کاروان نظامی آمریکا دور تا دور ایران ، تحریم ها ، گسست میان مردم و مسوولان ؟ و یا «جزامی» که بر پیکره کشور افتاده و آرام و بی صدا جوانان را یکی یکی از سر راه بر می دارد. «شیشه» می نامندش که نامی پر مسماست ، چرا که از شیشه فقط به آن سو می نگریم ، به آنسویی که دعواهای سیاسی از بزرگترین خطری که کیان کشور را تهدید می کند ‏ غافلمان ساخته است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اعتدال ، اعتیـاد ، داستان تلخ و پر مرارت انسان هایی است که تمام دار و ندار مادی و معنوی خود را در گرداب افیـون می بازند و به امید آب ، رهسپار مردابی هولناک می شوند که رهایی از آن برای بسیاری ناممکن است . این داستان ، دهه های متمادی است که در گوشه و کنار برخی شهرهای کشورمان واگویه می شود، اما در سـال های اخیر حکایت تلخ جدیدی بر آشفتگی این داستان پر غم افزوده است "ورود مواد مخدر صنعتی" .

مواد مخدر صنعتی با نام های غریب و آشنایی مانند کراک، شیشه و ... در شهرهای بزرگ کشور به ویژه تهران، هم به آسانی تهیه می شود و هم با کمترین رد و اثری قابل مصرف است. اگر یک روز در گوشه ای از بیقوله های تهران یا مثلا خاک سفید باید به دنبال ریشه می رفتیم، امروز هیچ محله ای مصونیت ندارد. به وفور و ارزان یافت می شود، درآمد بالایی برای دست اندرکاران تهیه و توزیع آن دارد و هزینه های مجازاتی متناسب با آن نیز چندان وجود ندارد و اکنون خانواده های زیادی هستند که درگیر این بلای ویرانگر شده اند.

در همین حال حسن موسوی چلک، رییس انجمن مددکاری ایران معتقد است که  گرایش زنان به مصرف موادمخدر صنعتی و شیمیایی روز به روز بیشتر می شود‎ امر هشدار آمیزی که کیان خانواده ایرانی را نشانه رفته است؛ به گفته وی گرایش زنان به سمت موادمخدر صنعتی همچون شیشه، کراک و غیره بیشتر شده است.

داریوش قنبری عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی  در این راستا تاکید دارد:  اعتیاد روز افزون واقعیت تلخی است که الان در کشور وجود دارد و متاسفانه روز به روز شاهد گسترش پدیده نگران کننده اعتیاد در کشور هستیم. آمارهایی هم وجود دارد که مراکز خاصی در کشور تهیه می کنند و بعضا هم به کمیسیون اجتماعی ارائه می شود که در آنها جمعیت معتادین به مواد مخدر از یک و نیم میلیون نفر تا هفت میلیون  نفر متغیر است. باید قبول کنیم که دومین کشور مصرف کننده مواد مخدری در جهانیم و این جای تامل و تاسف دارد و بدتر آنکه علیرغم هزینه های هنگفتی که صورت گرفته ، مبارزه با مواد مخدر در کشور ما ، مبارزه ای ناموفق و شکست خورده است.

 بازپروری و بازسازی افراد آسیب دیده از مواد صنعتی به شدت دشوارتر از مواد مخدر معمول است; هم هزینه ترک آن بالا است و هم اثرات شیمیایی آن بر متابولیسم بدن فرد آسیب دیده شدید است.خانواده های گرفتار این ماده صنعتی معتقدند اگر اطلاع رسانی درست صورت گرفته بود، جوانشان در این گرداب غرق نمی شد. به نظر می رسد، حالا در مقابل این مواد همه ارکان جامعه تسلیم شده باشند، خانواده، مدرسه، دانشگاه، نیروی مبارزه کننده با مواد مخدر و ... همه دچار وضعیت آچمز شده اند.

در میادین و چهارراه های پرتردد و پارک ها به راحتی می توان عوامل توزیع را مشاهده کرد. مجازات دست اندرکاران عمده مواد مخدر و سران مافیایی آنان به میزان جنایتی که می کنند وحشتناک نیست و اخیرا نیز از مهار یا دستگیری عناصر اصلی یا شاکله های آنان خبری منتشر نمی شود. در صفحات حوادث فقط اخبار قتل و جنایت است که تنها در لابلای خبر تنظیم شده می توان رد مواد مخدر را دید. حتی برادر و پدرکشی و خانواده کشی و تجاوز جنسی روبه افزایش هم در غالب موارد گزارش شده، مرتبط با مواد مخدر و اعتیاد است. آنطور که خود معتادان می گویند:   تاثیر مواد جدید صنعتی بحدی شدید است که معتاد به آن حتی قادر به تشخیص اعمال و رفتارش نیست. اکنون جغرافیای مواد مخدر تهران حد و مرزی نمی شناسد.

طاها طاهری قائم‌مقام ستاد مبارزه با مواد مخدر نیز عنوان داشته که آمار استعمال مواد مخدر صنعتی نسبت به سال گذشته افزایش داشته و در حال حاضر معتادان این مواد در کشور به حدد 200 هزار نفر می‌رسند.

سردار چناریان رئیس پلیس کرمان هم می گوید: مطابق آمار کشف مواد صنعتی 56 درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. چناریان با تاکید بر افزایش قاچاق مواد مخدر روانگردان و صنعتی نسبت به ادامه این روند ابراز نگرانی کرد.

محمدرضا یزدان‌پناه جانشین شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر خراسان شمالی نیز تأکید کرده است: برنامه‌ریزی استعمارگران افزایش 2 برابری مواد مخدر صنعتی است.

براساس اعلام ستاد مبارزه با مواد مخدر استان کرمان هم اکنون آمار دقیقی از تعداد معتادین به اینگونـه مواد وجود ندارد، اما اطلاعات جمع آوری شـده از منابع مختلف، افزایش کشفیات موادجدید و تغییر رویکـرد برخی سوداگران شناخته شده مواد مخدر از قاچاق تریاک و هروئین به قاچاق مواد جدید نشان دهنده مصـرف رو به افزایش این مواد است . ناصر ابراهیم پور ، کارشناس اعتیاد اداره کل زندان های استان کرمان هم معتقد است الگوی مصرف مواد مخدر در سال های اخیر بویژه یکسال گذشته تغییرات چشمگیری داشته است و به موازات کاهش مصـرف مواد تزریقی در این استان ، مصرف مواد افیونی و توهم زای جدید مانند کراک و شیشه به شکل قابل ملاحظـه ای افـزایش داشته است.

رییس پلیس مبارزه با مواد مخدر استان کرمان هم 2 علت را برای افزایش مصرف مواد مخدر جدیـد و گرایش جوانان به سمت این مواد می داند : یکی قیمت مواد مخـدر مصنوعـی مانند شیشه و کـراک از سال 87 رو به کاهش گذاشته است دوم تبلیغات دروغین گروه های قاچاق مبنی بر محرک زا بودن برخی مواد مخدر مصنوعی مانند شیشه و کراک . سرهنگ کلانتری افزوده : عوامل یاد شده ، روند گرایش جوانان ، دانش آموزان ، دانشجـویان و رانندگان به این ماده ها را تشدید کرده است چون گمـان می کنند مصـرف این مـواد موجب افزایش هوشیاری و بیداری شان می شود . رییس پلیس مبارزه با مواد مخـدر استان کرمان می افزاید : نبود دستگاه های لازم برای تشخیص این مواد در بازرسی های جاده ای کشور ، کم حجم بودن اینگونه مواد در مقایسه با مواد مخدر طبیعی و بو نداشتن اینگونه مواد از دیگر عواملی است که موجب افزایش توزیع و مصرف مواد جدید شده است .

در این میان گمانه های زیادی را برای چرایی این امر می توان در نظر گرفت که برخی از آنها به شرح زیر است:

- طی سالهای اخیر برخلاف اوایل انقلاب، بحث مواد مخدر در دعوای اینکه معتاد مجرم است یا بیمار گم شد و عوامل تهیه و توزیع آن بیشترین سود و بهره را برده اند.

-عدم مجازات واقعی عاملان تهیه و توزیع مواد مخدر یک دلیل عمده براه افتادن این جریان است، همانطور که در سالهای اخیر بخاطر مسامحه با جنایتکاران جنسی، برمیزان تجاوزهای به عنف به حد قابل ملاحظه ای اضافه شده ، اکنون سالها است که خبر جدی درباره مجازات عاملان مواد مخدر نداشته ایم، مواد مخدر کاری پردرآمد برای گروهی از جوانان بیکار که زمینه جرم زایی دارند، بوده است، فعالیتی که جریمه اش سنگین نیست، دلیل افزایش قتل و تجاوزات جنسی هم همین است. افراد دارای زمینه انجام قتل و جنایت وقتی می بینند رضایت اولیا راه فرار را بازگذاشته، با اعتماد به نفس بیشتری عمل می کنند. یا اینکه عوامل تجاوزات جنسی، مجازات سنگینی پیش رو نمی بینند و قربانی هم از ترس اینکه متهم به "رضایت و میل شخصی" نشود، شکایت نمی کند، پس جرایم در این بخش هم افزایش خواهد یافت، کما اینکه چنین شده است.

- مافیای مواد مخدر در ایران ریشه دوانده و قدرتی به هم زده بطوری که نهادهای مبارزه کننده، از مهار آن عاجز مانده اند.

- مبارزه علیه مواد مخدر در ایران دارای منطق نبوده است. اگر به جای سرمایه گذاری بر روی بستن مرزها، فضا را برای فعالیت عوامل توزیع در سطح شهرها ناامن کرده و مجازات واقعی برای آنان اعمال می کردیم، درصد به مراتب ناچیزی قربانی می دادیم. اکنون هم داخل را رها کرده ایم و هم در مرزها توفیقی نیافته ایم.

- جریان اخیر مواد مخدر بی ارتباط با مناسبات بین المللی ایران نیست و می تواند توطئه قدرتهای غربی از جمله آمریکا باشد تا با ایجاد بحران مواد مخدر ایران را تسلیم نماید.

- این جریان را می توان در چارچوب جنگ مذهبی وهابیون بویژه القاعده علیه شیعیان نیز ارزیابی کرد که هم در عراق و هم در افغانستان حضور دارند و در عراق با عملیات تروریستی و در ایران با مواد مخدر جنگ نامیمونی با شیعیان براه انداخته اند.

 حال اگر بپذیریم به هریک از دلایل فوق یا دلیل دیگری که وجود داشته باشد، این روند، امنیت ملی و ارکان جامعه را تهدید کرده و از مرز بحران گذشته، آیا ضرورت ندارد از تمام امکانات کشور اعم از ارتش، سپاه، بسیج و نیروی امنیتی برای مهار این بحران استفاده کنیم؟آیا وقت آن نرسیده که قوانین مربوطه مورد تجدیدنظر قرار گیرد و با شرایط جدید واقعیت های روز روبرو شویم؟

باید پرسید؛ سرمایه گذاری و هزینه های سنگین برای بستن راههای ورود مواد مخدر چقدر نتیجه داده است؟ آیا هرچقدر هم هزینه شود، روزی خواهد رسید که هیچ محموله ای دیگر از طریق مرزی شرقی وارد کشور نشود؟ این درحالی است که "سهولت دسترسی" به مواد در داخل شهرهای کشور موجب شده تا بیشترین خسارت به جامعه وارد شود. آیا نمی توان این هزینه سنگین برای بستن مرزها را صرف سخت کردن دسترسی و مهار افزایش روزافزون اعتیاد در جوانان کرد.

نیرو ، وقت و هزینه زیادی از نیروی انتظامی کشور در سالهای اخیر صرف مبارزه بی ثمر با برخی مسائل فرهنگی چون بدحجابی ، ماهواره ها و .. شده است . هم اکنون در جلوی هر مرکز خرید حتی در مناطق آزاد ، شاهد حضور چندین یگان انتظامی هستیم که مشغول ارشاد بی وقفه مردمانند و آنوقت به آسانی فروشندگان مواد مخدر صنعتی ، در انظار جامعه مشغول فروش مواد به جوانان این مرز و بومند؛ آیا زمان بازنگری در این سیاست ها نرسیده است؟

آیا وقت آن نرسیده که یک برنامه مداوم و مستمر، ضربتی و فراگیر با قوانین سخت گیرانه برای مهار اعتیاد و حذف کامل سهولت دسترسی به مواد در داخل شهرها را به اجرا بگذاریم؟ حالا در هرلحظه از شبانه روز با کمترین خطر می توان این مواد را تهیه کرد. علاوه بر آن چهره شهرمان با این سهولت دسترسی، چهره ای زشت و چندش آور است; در گوشه و کنار خیابانها، میادین و پارکها; و بدتر از همه اینکه خانواده های ایرانی بطور جدی در معرض تهدید هستند، این را می توان از مراکز ترک اعتیاد دریافت...