كد مطلب: 24851
تاريخ انتشار: 13 فروردین 1391 ساعت 11:00

بهداشت در رستوران های بین راهی؛

دغدغه همیشگی مسافران نوروزی امسال هم برطرف نشد

طرح هایی نظیر بسیج سلامت نوروزی و اسمهای پر طمطراق مشابه هم هر سال از میانه های اسفند ماه شروع شده و آن گونه که مسئولان می گویند تا ١٥ یا ٢٠ فروردین ماه سال بعدش ادامه می یابد ، گزارش ها پر می شود تا هم چیزی برای ارائه به مسوولان بالا دستی باشد و هم بخشهای خبری پر شوند اما آنچه که نصیب مسافران می شود...


به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اعتدال ، در ایام نوروز 91 هم به مانند سالهای قبل میلیون ها نفر از مردم به اقصی نقاط کشور مسافرت کردند و تعداد زیادی از مسافران برای خوردن صبحانه، نهار و شام به رستوران های بین راهی رفتند. از سوی دیگر همیشه بحث غیربهداشتی بودن غذای این رستوران ها مطرح بوده است و بسیاری از مسافران در طول سفر دغدغه غیربهداشتی بودن غذاهای این رستوران ها را داشتند و به این موارد اعتراض نمودند.

بر اساس آمارهای موجود ، بیشترین شکایت از رستوران های بین راهی، مربوط به رستوران های محور تهران- مشهد و مسیر جنوب کشور است.

طرح هایی نظیر بسیج سلامت نوروزی و اسمهای پر طمطراق مشابه هم هر سال از میانه های اسفند ماه شروع شده  و آن گونه که مسئولان می گویند تا ١٥ یا ٢٠ فروردین ماه سال بعدش ادامه می یابد ، گزارش ها پر می شود تا هم چیزی برای ارائه به مسوولان بالا دستی باشد و هم بخشهای خبری پر شوند اما آنچه که نصیب مسافران می شود همان کیفیت بد همیشگی است و وضعیت بهداشتی بسیاری از رستوران های بین راهی از نظر کف پوش ها، دیوارها، دستشویی ها و ظروف همچنان نامناسب است.

فضای بعضی از رستوران های بین راهی به گونه ای است که اشتهای مسافران را کور می کند. وقتی حتی فضای ظاهری یک رستوران مناسب نیست چگونه ممکن است که غذای بهداشتی مناسبی در آن رستوران تهیه شود. رستوران های بین راهی تقریبا به حال خودشان رها شده اند و محیط ظاهری برخی از رستوران های بین راهی کاملا غیربهداشتی به نظر می رسد. بسیاری از مسافران از روی اجبار و باکمال بی رغبتی برای خوردن غذا به بعضی از رستوران های بین راهی می روند. بدون تردید بازرسی ها باید از رستوران ها مستمر باشد تا به همان میزان نگرانی مسافران نسبت به غذاهای این رستوران کمتر شود.

البته باید دید رستوران داران در این باره چه می گویند.

سیروس.م رستورانی در جاده قدیم قزوین رشت دارد . وی به خبرنگار ما می گوید: برای ماموران بهداشت فرقی نمی کند که زمستان است، تابستان است یا بهار است. آن ها به طور مرتب به ما سر می زنند و خیلی هم سخت گیری می کنند.

می پرسم، به طور مرتب یعنی هرچند وقت یک بار؟ می گوید: زود به زود. می گویم: آخرین بار کی آمده اند ؟ راستش یادم نیست ولی زود به زود می آیند. وقتی از او می خواهیم آخرین گزارش بازدید را نشانمان دهد، تعجب نمی کنیم وقتی آن را نمی یابد و می گوید به گمانم روز بعد از سیزده به در پارسال بود!

محمد.ج رستوران دار دیگری نیز می گوید: بازرسان بهداشت هر از گاهی به ما سر می زنند، البته این بازرسی ها در ایام تعطیلات نوروز بیشتر می شود. وی در مورد نحوه بازرسی ها می گوید: می آیند، حرفی می زنند، غذایی می خورند ، ایرادی می گیرند ، {...} و  می روند.

البته می دانم که این طورها هم نیست و احتمالا رستوران وی مشکل خاصی نداشته زیرا اغلب رستوران داران از بازرسان بهداشت دل خوشی ندارند و جالب آن که مردم نیز از برخی رستوران ها دل خوشی ندارند. واقعا مشکل در کجاست؟

برخی کارشناسان عقیده دارند نظارت ها بر رستوران های بین راهی به ویژه در مسیرهایی که تردد مسافر زیاد است، باید حداقل هفته ای یک بار صورت بگیرد و در مواقع ویژه مثل ایام نوروز و تابستان باید نظارت ها تشدید شود تا بتوان از طریق نظارت های مناسب و به موقع فرهنگ رعایت بهداشت صحیح را در این اماکن نهادینه کرد.

مهدوی کارشناس بهداشت گردشگری با بیان این مطلب به خبرنگار ما می گوید: رعایت بهداشت فردی در رستوران های بین راهی در تامین سلامت مواد غذایی بسیار حائز اهمیت است. در واقع یکی از مشکلات مهم رستوران های بین راهی در تامین بهداشت فردی کارگران هستند که اغلب به شکل غیرثابت در این رستوران ها کار می کنند کما این که در این رستوران ها با کارگران مختلفی روبه رو می شویم که این کارگران به دلیل غیرثابت بودن، کارت بهداشت ندارند و زمان کار آنان در رستوران ممکن است چند روز بیشتر نباشد. به همین دلیل بهداشت فردی در رستوران های بین راهی مشکل ساز است. در واقع شاید بتوان بهداشت مواد غذایی در اماکن بین راهی را به اشکال مختلف کنترل کرد و مشکلات را به حداقل رساند، اما در تامین بهداشت فردی کارگران دچار مشکل هستیم.

البته نباید از این نکته گذشت که سازمان های ایرانگردی و جهانگردی در استان های مختلف کشور با توجه به امکانات، منابع و نیروی انسانی کار نظارتی خود را از طریق ارزیابی، تذکر، اخطار و حتی تعطیل کردن رستوران های بین راهی در سراسر کشور انجام می دهند.


در ماده ١ آیین نامه مقررات بهداشتی اماکن عمومی آمده است:«کلیه متصدیان و کارگران و اشخاصی که در مراکز تهیه، تولید، توزیع، نگهداری، فروش و وسایط نقلیه حامل مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی، بهداشتی و اماکن عمومی اشتغال دارند، موظفند دوره ویژه بهداشت عمومی را به ترتیبی که معاونت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تعیین و اعلام می کند بگذرانند و گواهی نامه معتبر آن را دریافت دارند».

همچنین در ماده ٣ ذکر شده است:«متصدیان و کارگران اماکن، مراکز، کارگاه ها ،کارخانجات و وسایط نقلیه موضوع این آیین نامه موظفند بهداشت فردی و نظافت عمومی محل کار خود را رعایت و به دستوراتی که از طرف بازرسان بهداشت داده می شود عمل کنند.» یا در ماده ٩ تاکید شده است که «هر کارگر باید کلیه وسایل نظافت، شست وشو و استحمام اختصاصی داشته باشد».

و در ماده ١٠ آمده که «اشخاصی که به نحوی از انحا با طبخ و تهیه و توزیع مواد غذایی سروکار دارند، در حین کار شخصا حق دریافت بهای کالای فروخته شده را از مشتری نخواهند داشت».

اما آیا این معیارها در عمل و براساس واقعیت ها رعایت می شود؟

بی شک این هدف بسیار سخت و دشوار محقق می شود ولی بدون تردید یکی از راه های تحقق این استانداردها در رستوران های بین راهی و اماکن مسافرتی نظارت های دقیق و به موقع است.
یکی از مهم ترین شاخص های توسعه در هر کشوری رعایت اصول بهداشت در سطح فردی، محیطی و اجتماعی است و افزایش نظارت های مستمر در این زمینه چه در داخل شهرها و چه در خارج از شهرها از قبیل کنترل وضعیت بهداشت رستوران ها و اماکن بین راهی را باید نوعی سرمایه گذاری تلقی کرد.

به همین دلیل نباید به نظارت های فصلی و ماهیانه بر رستوران های بین راهی اکتفا کرد. زیرا که نظارت های هفتگی موجب نهادینه شدن یک باور بهداشتی خواهد شد. در واقع وقتی نظارت های بهداشتی بر رستوران های بین راهی در تمام طول سال افزایش یابد، این روند موجب فرهنگ سازی و مشارکت بیشتر مردم در امر رعایت اصول بهداشت فردی، اجتماعی و محیطی خواهد شد.

در واقع زمانی می توان از وضعیت غذایی رستوران های بین راهی مطمئن بود که نظارت های بهداشتی به طور مرتب و منظم انجام شود و چنین نباشد که فقط در ایام نوروز بر تعداد این پی گیری ها و نظارت ها افزوده شود. چون اغلب اشکالات بهداشتی رستوران های بین راهی ساختاری و اساسی است و رفع آن در کوتاه مدت و با هزینه ای اندک ممکن نیست که مسئولان توقع دارند در یک دوره ١٥ روزه این اشکالات بهداشتی مرتفع شود.

نظرات

بنده به عنوان یک کارشناس بهداشت محیط از عملکرد ناظران بهداشتی و تعزیرات در مورد رستوراهنهای بین راهی بخصوص در مسیر تبریز - تهران و تاکستان و خرمدهره بخصوص غذاخوری ایرانشهر که غذای بسیار بی کیفیت را با قیمت گزاف به مسافران عرضه میکنند که اکثرا" هم از آنها استفاده نمیکنند چرا کسی نیست به کیفیت و قیمت غذاخوریهای بین راهی بخصوص در اطراف زنجان تاکستان و قزوین رسیدگی نماید مگر سرگردنه است؟؟؟

0
0
شناسه: 12921 |  سیامک آزم
ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی :
وب سایت:
* متن نظر: